خدا رو شکر که خوب بودین... منم کمتر فکر کردم... درد دارم و این کمتر میذاره فکر کنم... زخمها یه کم ناجور شده...راستی شباهت کوچمولتون قشنگ بود...این عادت منه اینجوری صداکردن...
چه خوب که کوچمولو بود... وگرنه چقده شما ناراحت میشدیدا ؛)...این آی دی کالر سالهاست زندگی ساخته واسه ما... پشت خط هر کی باشه فیلم خونه ی ما تکرار میشه...این بار از همسایگان بود! ...:))
راستی کمتر بودنتون رو به حسابهای خوب خوب بذارم یا خدای نکرده زبونم تیکه تیکه بشه اصن، از بد قبلی بدتر؟!... دلمان می تنگولد برای "تنها" ی رو به بالا با نقطه هایی روشن و حرفهایی با مسیرهای صعب العبور!